Dudak sussa da kalbin yüz dili varmış.” Ben yıllardır görmesem de seni, kelimelerim hep sanaymış. Yüz dil bulmuş kalbim, yüzünde de yazmış her şeyi yüzüne..
Sen yokken ben, önce ölümlerden ölüm, sonra faillerden fail beğenen bir ‘faili meçhul’ gibi önce aşklardan aşk, sonra ayrılıklardan ayrılık beğenmişim..
Failim hep senmişsin. Herkesi seni bulmak için sevmiş, sana kavuşmak için terketmişim. Tüm cümlelerim sanaymış, bir gün çıkınca karşıma, aşk sana, susan dudaklar banaymış..
Kimselere söyleyemeyeceğim bir sır, yüzleşemeyeceğim bir günah, herkese söylediğim bir yalan, her gördüğümde heyecanlandığım bir anlam, hayatımın sonuna kadar yaşayacağım bir aşk olarak kalacakmışsın içimde..
Bu gerçeği seni kaybedince değil, seni bulunca anlamışım..
